درد ناحیه ستون فقرات یا کمر درد، از شیوع بالایی در کلیه جوامع برخوردار است. ارتباط کمر درد با مشکلات پا دور از ذهن به نظر می رسد ولی با علم به این مطلب که هر کدام از اجزای پا، در تعادل بدن نقش دارند و تعادل بدن با همکاری عضلات بدن ارتباط مستقیم دارد، هرگونه تغییر در اجزای پا می تواند به نحوی بر نیروهای وارده بر عضلات اثر گذاشته و باعث تغییر در آنها شود.هدف از انجام این پژوهش، بررسی ارتباط کمر درد مزمن با ناهنجاریهای پا در گروه افراد سالم و گروه مبتلا به کمر درد مکانیکی می با شد. این مطالعه، بصورت مورد شاهد است که در آن، ارتباط بین کمر درد و مشکلات پا از قبیل انحراف به خارج شست پا، سفتی شست پا، کف پای صاف، سفتی عضلات پشت ساق پا، و ابعاد پا در افراد سالم و مبتلا به کمر درد مزمن مکانیکی مورد بررسی قرار می گیرد. افراد مورد پژوهش به روش نمونه گیری در دسترس برای هر گروه، 83 نفر (48 زن و 35 مرد) انتخاب شدند. نتایج حاصل از این پژوهش نشان داد که ارتباط معنی داری (P=0.05) بین افزایش زاویه انحراف به خارج شست پا، سفتی شست پا، صافی قوس کف پا، و کوتاهی عضله سولیوس با کمردرد مزمن وجود دارد؛ اما ارتباط معنی داری بین ابعاد پا (به جز پهنای پای راست) و کوتاهی گاستروکنمیوس با کمردرد مزمن به دست نیامد (P>0.05). با توجه به یافته های فوق، می توان نتیجه گرفت که مشکلات و ناهنجاری های پا و مچ پا به دلیل تاثیراتی که بر وضعیت ایستاده بدن، تعادل و راه رفتن فرد می گذارند، در طولانی مدت می توانند باعث ایجاد کمردرد شوند.

مقدمه: 90-50 درصد زنان بار دار درطی این دوران مبتلا به کمر درد می شوند . زنانی که پیش از بارداری نیز کمر درد داشته اند ویا در زمان بار داری قبلی کمر درد را تجریه کرده اند بیشتر در معرض ابتلاء به کمر درد می باشند0هدف: هدف این مطالعه بررسی فراوانی نسبی انواع کمردرد در زنان باردار بوده است .مواد و روش ها: جهت بررسی فراوانی نسبی انواع درد های کمری در زنان بار دارمطالعه بصورت مقطعی 200 مورد مراجعه کننده به کلینیک طی مدت پنج سال(80-75) که شکایت از کمردرد داشتند مورد معاینه و بررسی تشخیصی قرار گرفتند و بر اساس زمان شروع درد در چهار گروه 12-0 هفته ، 24-13 هفته ، 30-25 هفته و 40-31 هفته و بر اساس نوع درد در سه گروه کمر درد در ناحیه ساکروایلیاک، کمر درد در ناحیه تحتانی کمر(LBP )  و کمر درد در ناحیه فوقانی (HBP) قرار گرفتند0نتایج: در بررسی انجام شده از 200 خانم حامله 162 نفر (81 درصد) حاملگی قبلی داشتند و 73 درصد کمر درد را تجربه کرده بودند و 38 نفر (19 درصد) برای اولین بار مبتلا به کمر درد می شوند. فراوانی انواع کمر درد در هفته های مختلف حاملگی به قرار زیر بود:الف: درگروه اول یا 12-0 هفتگی بیشترین نوع کمر درد درناحیه ساکروایلیاک بود( 46%) و LBP وHBP بترتیب40% و 14% را شاملمی شدند0ب: در هفته های 24-13 : کمر درد ناحیه ساکروایلیاک به 48% رسیده و ازمیزانLBP ،(34%) وHBP ، (18%) کاسته شده بود0ج: در هفته های 30-25 : بیشترین کمر درد در ناحیه ساکروایلیاک، (50% ) دیده شد0 د: درهفته های 40-31: فراوانی نسبی درد ناحیه ساکروایلیاک افزایش یافته(54% ) و از میزانLBP ، (24%)  وHBP ،(20%)  کاسته شده بود0 نتیجه گیری: بهترین درمان در کمردرد دوران حاملگی پیشگیری با روشهای مختلف است

زمینه و هدف: علی رغم مطالعات فراوان در زمینه درمان کمر درد، در مورد مناسب ترین مداخله درمانی توافقی وجود ندارد. هدف از این مطالعه مقایسه تاثیر تمرین های مکنزی با تمرین های ثبات دهنده کمر در بهبود عملکرد و درد مزمن کمر بود. روش بررسی: در یک کارآزمایی بالینی سی و دو بیمار با تشخیص کمر درد مزمن از طریق نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه تمرین های ثبات دهنده (16 نفر) و مکنزی (16 نفر) قرار گرفتند. درد با پرسشنامه مک گیل، ناتوانی با پرسشنامه اسوستری، دامنه حرکتی فلکسیون کمر با آزمون شوبر و زاویه لوردوز کمر با خط کش انعطاف پذیر، قبل و پس از درمان ارزیابی شد. برنامه درمان برای هر دو گروه شامل 10 جلسه تمرین روزانه و هر جلسه حدود یک ساعت بود. از آزمون های t مستقل، من ویتنی،t  زوج و ویلکاکسون برای مقایسه نتایج استفاده گردید. یافته ها: بعد از درمان میانگین درد، ناتوانی و لوردوز کمری در هر دو گروه کاهش یافت (P<0.001). میانگین دامنه حرکتی کمر تنها در گروه تمرین های مکنزی بعد از درمان افزایش یافت (P<0.001). اختلاف معنی داری بین دو گروه از نظر متغیرهای مورد مطالعه بعد از درمان وجود نداشت. نتیجه گیری: تمرین های ثبات دهنده و مکنزی سبب کاهش درد، ناتوانی و زاویه لوردوز کمر در بیماران با درد مزمن کمر می شوند. همچنین تمرین های مکنزی باعث افزایش دامنه حرکتی فلکسیون کمر می شوند. در مجموع هیچ یک از دو روش درمانی بر دیگری برتری ندارد.

هدف. فاکتورهای مکانیکی مختلفی بر مبنای فرضیات، یافته های بالینی و نتایج تحقیقات گذشته در بروز کمردرد دخیل هستند. در مورد بعضی از این فاکتورها نظرات ضد و نقیض متفاوتی دیده می شود و بعضی دیگر نیز تا بحال به طور مستقیم مورد بررسی قرار نگرفته و مطالب عنوان شده صرفاً بر مبنای فرضیات بوده است. تعیین میزان ارتباط هر یک از این فاکتورها با کمردرد می تواند در دستیابی به یک روش درمانی مناسب و جلوگیری از بروز کمردرد بسیار راهگشا باشد. هدف از این مطالعه بررسی میزان ارتباط 17 فاکتور مکانیکی (طول و قدرت عضلات شکم، طول ایلیوپسواس و قدرت عضلات فلکسور هیپ، طول عضلات همسترینگ و قدرت عضلات اکستانسور هیپ، کوتاهی ایلیوتیبیال باند و قدرت عضلات ابداکتور هیپ، طول و قدرت عضلات ادکتور هیپ، طول و تحمل عضلات خلف کمر، طول عضلات گاستروسولئوس، قوس کمر، تیلت لگن، قوس کف پا و اختلاف طول اندامهای تحتانی) به طور همزمان با کمردرد. مواد و روشها: 600 نفر در این تحقیق شرکت داشتند. افراد به چهار گروه مساوی تقسیم شدند: مردان سالم (150= تعداد و سن = 15+43)، زنان سالم (150= تعداد و سن = 13+43)، مردان مبتلا به کمردرد (150 = تعداد و سن 14+43) زنان مبتلا به کمردرد (150 = تعداد و سن 13+43). 17فاکتور مورد نظر در هر گروه اندازه گرفته شد و میزان اثرات نسبی آنها در بروز کمردرد سنجیده شد. یافته ها: نتایج حاصله از آنالیز رگرسیون لوجستیک (Backward Logistic Regression) نشان داد از میان فاکتورهای مورد بررسی، تحمل عضلات خلف کمر بیشترین ارتباط را با کمردرد داشت. سایر فاکتورها نظیر طول عضلات خلف کمر، قدرت عضلات کمر و عضلات فلکسور هیپ و عضلات ادکتور هیپ اگر چه ارتباط معنی دار ضعیفی با کمر درد داشتند ولی میزان ارتباط آنها بسیار کمتر از تحمل عضلات خلف کمر بود. نتیجه گیری: کاهش تحمل عضلات خلف کمر و ضعف عضلات نقش مهمی در کمردرد ایفا می کنند در حالی که عوامل ساختمانی نظیر اندازه قوس کمر، تیلت لگن، قوس کف پا، اختلاف طول اندامهای تحتانی و طول عضلات شکم و ایلیوپسواس ارتباط معنی دار قوی با کمر درد ندارند.

مقدمه: کمر درد مزمن اختلال پیچیده ای است و پیامدهای گسترده ای را به همراه دارد که می تواند بر سبک زندگی افراد تاثیر گذار باشد. از این رو مطالعات بیشتری نیاز است که فهم ما را از این تاثیرات افزایش داده و به پژوهشگران کمک کند تا مولفه های درمانی موجود را با توجه به نیازهای بیماران گسترش و انطباق دهند. روش: این مطالعه کیفی با رویکرد پدیدارشناسی توصیفی انجام شد. روش جمع آوری داده ها مصاحبه نیمه ساختار یافته بود. 14 شرکت کننده مبتلا به کمر درد مزمن به صورت هدفمند از بیمارستان امام خمینی تهران انتخاب شدند. مصاحبه های عمیق ضبط شدند و سپس مصاحبه های پیاده سازی شده با روش کلایزی تحلیل شدند. نتایج: نتایج مطالعه حاضر بیانگر چهار خوشه اصلی می باشد که عبارتند از: 1) پیامدهای فردی و روان شناختی، 2) پیامدهای اجتماعی، 3) پیامدهای اقتصادی و 4) راهبردهای مقابله. بحث: براساس نتایج مطالعه حاضر، ما به این نتیجه رسیدیم که کمر درد مزمن اثرات تعیین کننده ای در همه حوزه ها از جمله زندگی روزمره بیمار، شغل و روابط بین فردی افراد دارد. ضمن آنکه این افراد پریشانی روان شناختی قابل توجهی را تجربه می کنند. این یافته ها فهم ما را در رابطه با تجربیات بیماران افزایش می دهد و اهمیت ارزیابی پیامدهای ناشی از درد را در پژوهش و محیط بالینی برجسته می سازد. همچنین، مهم است که نیازهای بیماران به هنگام درمان کمر درد مزمن مورد توجه قرار گیرد. بر این اساس، شکل دادن مداخلات روانشناختی و خانواده محور نیز می تواند مفید واقع شود.

زمینه و هدف کمردرد مزمن (Chronic Low Back pain) یکی از 10 بیماری برتر است که بیشترین سال های زندگی با ناتوانی را در سراسر جهان به خود اختصاص داده است. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی درمان مبتنی برکارآمدی هیجانی بر اضطراب درد و پذیرش درد زنان دارای کمر مزمن انجام گرفت. مواد و روش ها روش پژوهش نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل و دوره ی پیگیری 45 روزه بود. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه ی زنان دارای کمر درد مزمن مراجعه کننده به بیمارستان و کلینیک های تخصصی درد در شهراصفهان در سه ماهه تابستان سال 1401 بود. در این پژوهش تعداد30 بیمار مبتلا به کمر درد مزمن با روش نمونه گیری دردسترس انتخاب و با گمارش تصادفی در گروه های آزمایش و گواه گمارده شدند (هرگروه 15 بیمار). گروه آزمایش مداخله درمان مبتنی برکارآمدی هیجانی را طی دوماه 8 جلسه 90 دقیقه ای دریافت کردند اما گروه کنترل هیچ گونه مداخله ای دریافت نکردند. پرسشنامه های مورد استفاده در این پژوهش شامل اضطراب درد و پذیرش درد بود. گروه آزمایش درمان کاهش استرس مبتنی بر ذهن آگاهی را طی 8 جلسه ی گروهی 90دقیقه ای دریافت کرد، اما بر گروه کنترل هیچ مداخله ای انجام نشد. داده ها از طریق نرم افزار SPSS-23 و با آزمون تحلیل واریانس با اندازه های تکراری مورد تجزیه تحلیل قرار گرفت. یافته ها درمان مبتنی برکارآمدی هیجانی برکاهش علایم اضطراب درد و بهبود پذیرش درد در مراحل پس آزمون و پیگیری تاثیر معنا دار داشت نتیجه گیری درمان مبتنی برکارآمدی هیجانی به عنوان یک درمان اثربخش درمراکز بهداشتی و درمانی برای بهبود پذیرش درد و کاهش اضطراب درد زنان دارای کمر درد مزمن پیشنهاد می گردد.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.